Home Knowledge ปรากฏการณ์ท้องฟ้าและดาราศาสตร์ที่จะเกิดขึ้นในปี 2562

ปรากฏการณ์ท้องฟ้าและดาราศาสตร์ที่จะเกิดขึ้นในปี 2562

ในปี 2562 หรือ 2019 นี้ มีปรากฏการณ์ท้องฟ้าทีน่าสนใจมากมายหลายอย่างเกิดขึ้นทั่วโลก บางปรากฏการณ์สามารถมองเห็นชัดเจนในเมืองไทย บางปรากฏการณ์ก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี แม้มองไม่เห็นแต่ก็เป็นเรื่องราวสำคัญที่ควรรู้ ดังบทความด้านล่างนี้

3 มกราคม โลกเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในรอบปี ทีระยะห่างจากดวงอาทิตย์  147,099,760 กม. นั่นคือเข้าใกล้กว่าระยะเฉลี่ยประมาณ 2% สังเกตว่าอากาศไม่ได้ร้อนขึ้นและปรากฏการณ์นี้ก็เกิดในฤดูหนาว เป็นเครื่องยืนยันว่าระยะห่างของโลกจากดวงอาทิตย์แทบไม่มีผลต่อฤดูกาล

3-4 มกราคม ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวเครื่องวัดมุม หรือ “ควอดรานติกส์”  Quadrantids จำนวนดวงต่อชั่วโมงค่อนข้างมากประกอบกับฟ้าใสเมฆน้อยในฤดูหนาว จึงเป็นฝนดาวตกที่น่าสนใจ

 

6 มกราคม สุริยุปราคาบางส่วน เงามืดเกิดสูงสุด 12:16 เวลาไทย เงามืดผ่านเกาะทางใต้ของญี่ปุ่น มองไม่เห็นในไทย  ดูแผนที่

 

21 มกราคม เกิดซุปเปอร์มูนครั้งแรกของปี ดวงจันทร์ปรากฏขนาดใหญ่กว่าปกติ

 

21 มกราคม จันทรุปราคาเต็มดวงทางฝั่งอเมริกา ดูแผนที่ มองไม่เห็นในไทยเนื่องจากเป็นเวลากลางวัน

 

22 มกราคม ดาวพฤหัสชิดใกล้ดาวศุกร์ ห่างกัน  2.4°

 

8 กุมภาพันธ์ ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวคนครึ่งม้า จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อยมาก

 

 

19 กุมภาพันธ์ เกิดซุปเปอร์มูนครั้งที่สอง ณ 22:53 เวลาไทย ดวงจันทร์มีขนาดใหญ่ที่สุดในรอบปีนี้

 

21 มีนาคม วันวสันตวิษุวัต (vernal equinox) จีนเรียกวัน “ชุนเฟิน”(春分)ไทยเรียกวันราตรีเสมอภาค ดวงอาทิตย์ตั้งฉากกับเส้นศูนย์สูตรครั้งแรกของปี ณเวลา 04:58 ตามเวลาไทย เป็นจุดสิ้นสุดฤดูหนาวเข้าฤดูใบไม้ผลิในซีกโลกเหนือ

 

21 มีนาคม เกิดซุปเปอร์มูนครั้งที่สาม ณ 08:43 เวลาไทย ดวงจันทร์ปรากฏขนาดใหญ่กว่าปกติ

 

4 เมษายน พระอาทิตย์ตกตรง 15 ช่องประตู ของปราสาทเขาพนมรุ้ง

 

22-23 เมษายน ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวพิณ หรือ Lyrids จำนวนดวงต่อชั่วโมงปานกลาง

 

27 เมษายน ดวงอาทิตย์ตรงศรีษะกรุงเทพฯครั้งที่ 1 (ขาขึ้น) เวลา 12:15 ที่ 264 °W อากาศไม่จำเป็นต้องร้อนขึ้นเนื่องจากความร้อนของอากาศขึ้นอยู่กับลมและเมฆเป็นสำคัญ แต่ความสำคัญของวันนี้คือ “เงา” ที่อยู่ใต้วัตถุพอดี เสาธงหรือขวดที่วางกลางแจ้งตอนเที่ยงจะมองไม่เห็นเงา

 

6-7 พฤษภาคม ฝนดาวตก ที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ จำนวนดวงต่อชั่วโมงปานกลาง

 

10 มิถุนายน ดาวพฤหัสใกล้โลก สว่างสุดในรอบปี มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าตลอดคืน

 

21 มิถุนายน วันครีษมายัน จีนเรียกวันเซี่ยจื้อ(夏至) เป็นวันที่กลางคืนสั้นที่สุด กลางวันยาวที่สุดในซีกโลกเหนือ ถือเป็นเริ่มฤดูร้อนในประเทศที่มี 4 ฤดู

 

2  กรกฎาคม สุริยุปราคาเต็มดวง เงามืดผ่านขั้วโลกใต้  ดูแผนที่ มองไม่เห็นในไทย

 

9  กรกฎาคม ดาวเสาร์ใกล้โลก สว่างสุดในรอบปี มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าตลอดคืน โดยเริ่มเห็นที่ขอบฟ้าตะวันออกเฉียงใต้เวลา 19:30 อยู่กลางฟ้าเวลา 00:25 และตกลับฟ้าตะวันตหเฉียงใต้ 05:16

 

5 กรกฎาคม  โลกออกห่างดวงอาทิตย์ที่สุดในรอบปี ที่ระยะ 152,104,285 กม. อากาศไม่ได้เย็นลง ปรากฏการร์นี้ก็เกิดในฤดูฝนของไทย ฤดูร้อนของประเทศที่มี 4 ฤดูในซีกโลกเหนือ  เป็นเครื่องยืนยันว่าระยะห่างของโลกจากดวงอาทิตย์แทบไม่มีผลต่อฤดูกาล

 

17 กรกฎาคม จันทรุปราคาบางส่วน สังเกตได้ทุกภูมิภาคของไทย ตั้งแต่เวลาประมาณ 01:44 – 06:00 ดูแผนที่

 

28-29 กรกฎาคม ฝนดาวตกมีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อย และอยู่ในหน้าฝนท้องฟ้ามีเมฆมาก จึงไม่น่าสนใจ

 

12-13 สิงหาคม ฝนดาวตกวันแม่ มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวเพอซิอุส หรือเพอซิอิดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงมาก แต่อยู่ในหน้าฝนท้องฟ้ามีเมฆมาก จึงมีโอกาสเห็นน้อย

 

16 สิงหาคม ดวงอาทิตย์ตรงศรีษะกรุงเทพฯครั้งที่ 2 (ขาลง) เวลา 12:22 ที่ 317 °W

 

 

9 กันยายน พระอาทิตย์ขึ้นตรง 15 ช่องประตู ของปราสาทเขาพนมรุ้ง

 

14 กันยายน เกิดไมโครมูน ดวงจันทร์ออกห่างโลก จึงปรากฏมีขนาดเล็กสุดในรอบปี

 

23 กันยายน ศารทวิษุวัต (autumnal equinox) จีนเรียกวันชิวเฟิน(秋分) ดวงอาทิตย์ตั้งฉากกับเส้นศูนย์สูตรครั้งที่สองของปี เวลา 14:50 ตามเวลาไทย ถือเป็นจุดสิ้นสุดฤดูร้อนเข้าฤดูใบไม้ร่วงในซีกโลกเหนือ

 

8 ตุลาคม ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวมังกร หรือ ดราโกนิดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อยมาก จึงไม่น่าสนใจ

 

21-22 ตุลาคม ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวนายพราน หรือ โอไรอันนิดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อยมาก จึงไม่น่าสนใจ

 

5-6 พฤศจิกายน ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาววัว หรือ ทอริดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อยมาก จึงไม่น่าสนใจ

 

17-18 พฤศจิกายน ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวสิงโต หรือ ลีโอนิดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อยมาก จึงไม่น่าสนใจ

 

11 พฤศจิกายน ดาวพุธผ่านหน้าดวงอาทิตย์ ไม่เห็นในไทยเพราะเป็นตอนกลางคืน

 

24 พฤศจิกายน  ดาวพฤหัสชิดใกล้ดาวศุกร์ ห่างกัน  1.4°

 

13-14  ธันวาคม ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวคนคู่หรือเจมินิดส์ มีจำนวนดวงต่อชั่วโมงค่อนข้างมากประกอบกับฟ้าใสเมฆน้อยในฤดูหนาว จึงเป็นฝนดาวตกที่น่าสนใจ

 

 

21-22 ธันวาคม ฝนดาวตกที่มีศูนย์กลางกระจายจากกลุ่มดาวหมีเล็ก หรือเออสิดส์ จำนวนดวงต่อชั่วโมงน้อย จึงไม่น่าสนใจ

 

22 ธันวาคม วันเหมายัน จีนเรียกวันตงจื้อ(冬至) ถือเป็นเริ่มฤดูหนาวในประเทศที่มี 4 ฤดู ดวงอาทิตย์เอียงไปทางทิศใต้สุด 11:19 ตามเวลาไทย เป็นวันที่มีช่วงเวลากลางคืนยาวนานที่สุดและเวลากลางวันสั้นที่สุดในรอบปี

 

 

26 ธันวาคม เกิดสุริยุปราคาแบบวงแหวน เห็นได้ในทางใต้ของอินเดีย ศรีลังกา สุมาตรา สิงคโปร์ กาลิมันตัน ดูแผนที่ สำหรับในประเทศไทยเราจะมองเห็นเป็นสุริยุปราคราบางส่วน เงามืดกินมากที่สุดที่ อ.เบตง จ.ยะลา

 

เรียบเรียงโดย @MrVop

Comments